Είναι μεγάλη υπόθεση να καταπιαστεί κάποιος με την αναλυτική και όσο γίνεται πιο πιστή μετάφραση των ομηρικών επών και μάλιστα της Οδύσσειας. Απαιτείται πλήρης γνώση της αρχαίας ελληνικής γλώσσας και δη της ομηρικής, η οποία απαιτεί μεγαλύτερη προσπάθεια, ευρύτερο πεδίο γνώσης και κριτικής σκέψης.
Ο Γεώργιος Καραμέλιος τόλμησε και διάβηκε το Ρουβικώνα, ξεκίνησε τη δική του μάχη, την πάλη με τις λέξεις, την αναμέτρηση με το ομηρικό κείμενο αγωνιζόμενος να προσθέσει το δικό μόχθο, να προσφέρει τη δική του εκδοχή στις ήδη υπάρχουσες μεταφράσεις της Οδύσσειας του Ομήρου.
Ο λόγος του μεταφραστή μεστός και χορταστικός οδηγεί τον αναγνώστη σε δρόμους καινούργιους έτσι όπως αυτός τους ψυχανεμίστηκε μέσα από το βαρύ και επιβλητικό βηματισμό των αρχαϊκών λέξεων της ομηρικής ποίησης.
Στη συνέχεια επιτρέπει στον αναγνώστη να περιπλανηθεί σε όλο το εύρος των ομηρικών ατραπών αναζητώντας ιδεολογικές, ηθικές, πολιτικές, πολιτιστικές, ανθρωπιστικές έννοιες, ένα σύνολο από αλληλένδετες, φορτωμένες αξίες και κώδικες ζωής.
Διαβάζοντας κάποιος τη μετάφραση του κ. Γεωργίου Καραμέλιου ανακαλύπτει μια σειρά από λέξεις οι οποίες φέρουν τη δική του σφραγίδα, τη δική του οπτική, το ατομικό του λεκτικό οπλοστάσιο, όπως το διαμόρφωσε με την προσωπική του εργασία.
Γιάννης Παπαγεωργίου, φιλόλογος
