Η περιγραφή μιας βιβλιοδεσίας ως αναπόσπαστο τμήμα ενός συνόλου, όπως είναι το χειρόγραφο ή έντυπο βιβλίο, ακόμη και ως έκφραση μιας καλλιτεχνικής δημιουργίας, προϋποθέτει κατ' αρχήν σαφείς και ευκρινείς στόχους καθώς και μια δόκιμη ορολογία. Στην ελληνική πραγματικότητα το θέμα της περιγραφής των βιβλιοδεσιών βρίσκεται σε εμβρυακή κατάσταση. Η περιορισμένη ελληνική βιβλιογραφία δείχνει ακόμα πιο φτωχή, όταν ανατρέξει κανείς στις ξενόγλωσσες δημοσιεύσεις όπου η ορολογία και οι στόχοι είναι ξεκάθαροι. Η βιβλιοδεσία επινοήθηκε για να προστατεύει το κείμενο του βιβλίου. Αρχικά η σπουδαιότητα του κειμένου, αργότερα η μοναδικότητά του, οδήγησαν τους βιβλιοδέτες στη δημιουργία αξιόλογων συνθέσεων, συχνά με υψηλές καλλιτεχνικές απαιτήσεις. Ουδέποτε όμως λησμονήθηκε ο πρωταρχικός σκοπός της βιβλιοδεσίας, δηλαδή η προστασία του κειμένου από τη φθορά και η εξασφάλιση της μακροβιότητας του βιβλίου. ( . . .) (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ)