Το σούρουπο προχωρούσε. Προσπαθούσα να σκεφτώ. Οι σκέψεις όμως χοροπηδούσαν ακατάστατα στο μυαλό μου, λες και κάποιο σαδιστικό βλέμμα παρενέβαινε για να τις αποδιοργανώσει. Σκέφτηκα τα μάτια ενός νεκρού που κοιτάνε τον ουρανό μια νύχτα δίχως φεγγάρι και το ξεραμένο αίμα στις άκρες του στόματός του. Σκέφτηκα το πρόσωπο μιας άσχημης γριάς, με τσακισμένο κεφάλι στα κάγκελα του κρεβατιού της. Έναν άντρα με λαμπερά ξανθά μαλλιά, που φοβόταν χωρίς κι ο ίδιος να ξέρει ακριβώς το γιατί. [...] Σκέφτηκα Ινδιάνους, ψυχοθεραπευτές, γιατρούς και ναρκωτικά. Το "Αντίο, γλυκιά μου" είναι ένα από τα ωραιότερα μυθιστορήματα του Ρέημοντ Τσάντλερ. Πίσω από τον αντιφατικό, σκληρό, ρομαντικό ιδιωτικό ντετέκτιβ Φίλιπ Μάρλοου, έναν από τους γνωστότερους χαρακτήρες της σύγχρονης αστυνομικής φιλολογίας, που εμφανίζεται σαν η προσωποποίηση του "σύγχρονου συναισθήματος" της ζωής στη μεγαλούπολη και μετατρέπεται από σύμβολο του επαγγελματισμού στη σύγχρονη μυθολογία σ ένα πρόσωπο τραγικό χωρίς παρελθόν και μέλλον, σ ένα πρόσωπο δίχως ταυτότητα, βρίσκεται συγκαλυμμένη η κρυφή γοητεία του Τσάντλερ: η μοναχικότητα, η αγωνία, ο ερωτισμός του συγγραφέα. Την έκδοση, που είναι πλήρης και χωρίς συντομεύσεις, συνοδεύουν 31 φωτογραφίες και μία εκτενής μελέτη του Ανδρέα Αποστολίδη για τα θέματα και τα μοτίβα του συγγραφέα μέσα από τις επιστολές του, αποσπάσματα από τα άλλα του βιβλία και μαρτυρίες συνεργατών του: για τον δολοφονικό κόσμο των γυναικών και τον ερωτισμό του Μάρλοου, τη σκηνογραφία της μεγαλούπολης, τη μοναξιά του ιδιωτικού ντετέκτιβ, την αντρική φιλία, το λογοτεχνικό μοντέλο του Τσάντλερ και τη σχέση του με το Χόλλυγουντ. Το μυθιστόρημα μεταφέρθηκε στο σινεμά δύο φορές: το 1942, στην ταινία "The Falcon Takes Over" του Irving Reis, με πρωταγωνιστές τους Τζορτζ Σάντερς (ντετέκτιβ Falcon, το "Γεράκι"), Λιν Μπάρι και Τζέιμς Γκλίσον, και το 1975, στην -πιστότερη μεταφορά- "Farewell, my Lovely" του Dick Richards, με τους Ρόμπερτ Μίτσαμ (Φίλιπ Μάρλοου), Σαρλότ Ράμπλινγκ (Έλεν Γκρέιλ), Τζον Άιρλαντ και Χάρι Ντιν Στάντον στους βασικούς ρόλους.