Η ποίηση του Γ.Θ.Βαφόπουλου περιέχει πολλά στοιχεία, τα οποία εκπηγάζουν από ένα βαθύτερο και συλλογικό υπόστρωμα της ψυχής , γι’ αυτό και κινείται πάνω σε δύο διαστάσεις, που ο ίδιος ονομάζει «Ημέρα» και «Νύχτα». «Ημέρα» είναι ο κόσμος ο ταυτόσημος με τον κερματισμό, τον χρόνο τις συγκρουόμενες αντιθέσεις και «Νύχτα» είναι ένας κόσμος πρωτογενής, αρχέγονος, άχρονος, αιώνιος. Ανάμεσα τους υπάρχει ένα άνοιγμα, «το παράθυρο», που είναι η Στενή Πύλη, που ενώνει τους δύο κόσμους. Η μελέτη αυτή ασχολείται με την προβολή των συλλογικών, άχρονων στοιχείων καθώς και την εσωστροφή στον προσωπικό χώρο για την μετάβαση από τον κόσμο της «Ημέρας» στον κόσμο της «Νύχτας» με μια μέθοδο, που βασίζεται στα δεδομένα της σύγχρονης επιστημονικής μεθοδολογίας.
